Alles wat je moet weten
Alles wat je moet weten
Steeds meer vrouwen kiezen ervoor om hun eicellen in te vriezen. Misschien omdat ze nog niet toe zijn aan kinderen, maar wel hun vruchtbaarheid willen behouden. Of omdat ze een medische behandeling moeten ondergaan die hun eicellen kan beschadigen. Wat de reden ook is, eicellen invriezen is een proces dat tijd, energie en geld kost. Maar hoe werkt het precies? En wordt het vergoed door je zorgverzekering? Je leest er meer over op deze pagina.
Hoe werkt eicellen invriezen?
Het invriezen van eicellen begint met een hormonale behandeling. Je krijgt injecties om je eierstokken te stimuleren, zodat er meerdere eicellen rijpen. Dit duurt ongeveer tien dagen. Tijdens deze periode ga je regelmatig naar het ziekenhuis voor echo’s en bloedonderzoeken. Zo wordt er gecontroleerd of je lichaam goed reageert op de hormonen en of je eicellen klaar zijn om geoogst te worden.
Wanneer de eicellen volgroeid zijn, volgt de punctie. Dit is een medische ingreep waarbij een arts met een naald via de vagina de eicellen uit de eierstokken haalt. Dit gebeurt onder een lichte narcose of met een plaatselijke verdoving. De ingreep zelf duurt ongeveer vijftien minuten, maar daarna moet je even bijkomen in het ziekenhuis. De eicellen worden direct in het laboratorium beoordeeld en ingevroren met een speciale techniek, zodat ze later nog bruikbaar zijn.
Wanneer is eicellen invriezen een optie?
Niet iedereen kan zomaar zijn eicellen laten invriezen. Er zijn een paar belangrijke voorwaarden. Je leeftijd speelt bijvoorbeeld een rol. Hoe jonger je bent, hoe beter de kwaliteit van je eicellen. Veel klinieken hanteren een leeftijdsgrens, meestal tot 40 jaar. Ook is het belangrijk dat je nog een goede eicelvoorraad hebt. Dit wordt getest met een bloedonderzoek en een echo. Verder is er een verschil tussen medisch en sociaal invriezen. Medisch eicellen invriezen gebeurt bijvoorbeeld als je een ziekte hebt zoals kanker, waarbij chemotherapie je vruchtbaarheid kan aantasten. Sociaal invriezen is wanneer je het doet omdat je bijvoorbeeld nog niet de juiste partner hebt gevonden of nog niet toe bent aan een kind. Dit verschil is belangrijk, vooral als het gaat om de vergoeding door de zorgverzekering.
Wat vergoedt de zorgverzekering wel en niet?
Eicellen invriezen wordt niet zomaar vergoed door je zorgverzekering. In Nederland wordt het alleen vergoed als er een medische noodzaak is. Denk aan een ziekte zoals kanker, waarbij een behandeling je vruchtbaarheid in gevaar brengt. In dat geval kun je de kosten (deels) vergoed krijgen uit de basisverzekering. Je hebt hier wel een verwijzing van een arts voor nodig en vaak wordt het alleen in bepaalde ziekenhuizen uitgevoerd. Als jij je eicellen invriest om sociale redenen, moet je alles zelf betalen. De kosten kunnen flink oplopen.
De hormonale stimulatie, punctie en het invriezen kosten samen al snel tussen de 3.000 en 5.000 euro. Daar komen nog jaarlijkse opslagkosten bij voor het bewaren van de eicellen. Dit kost ongeveer 150 tot 300 euro per jaar. Als je later besluit je eicellen te gebruiken, betaal je opnieuw voor de ontdooiing en de ivf-behandeling.
Wat zijn de risico’s en bijwerkingen?
Eicellen invriezen is over het algemeen een veilige procedure, maar er zijn wel risico’s. De hormonale stimulatie kan bijwerkingen geven, zoals stemmingswisselingen, hoofdpijn en een opgeblazen gevoel. Een ernstigere complicatie is overstimulatie, waarbij de eierstokken te veel reageren op de hormonen. Dit kan buikpijn, misselijkheid en vochtophoping in de buik veroorzaken. De punctie zelf is meestal goed te verdragen, maar sommige vrouwen ervaren pijn en ongemak achteraf. Ook is er een klein risico op infecties of bloedingen. Het belangrijkste om te weten is dat eicellen invriezen geen garantie geeft op een toekomstige zwangerschap. Niet alle ingevroren eicellen overleven het ontdooien en niet elke eicel leidt tot een succesvolle bevruchting.
Hoe groot is de kans op succes?
Hoe jonger je bent op het moment dat je je eicellen laat invriezen, hoe groter de kans dat ze later succesvol gebruikt kunnen worden. Eicellen van vrouwen onder de 35 hebben een grotere overlevingskans na het ontdooien en zijn vaak van betere kwaliteit. Toch is er geen garantie dat een ingevroren eicel ook daadwerkelijk tot een zwangerschap leidt. Gemiddeld worden er per punctie zo’n 10 tot 15 eicellen geoogst, en vaak zijn er meerdere eicellen nodig voor één succesvolle zwangerschap.
Wanneer gebruik je de ingevroren eicellen?
Je ingevroren eicellen blijven in principe jarenlang goed. Als je ze later wil gebruiken, worden ze ontdooid en bevrucht met het sperma van een partner of donor. Daarna worden de bevruchte eicellen via ivf teruggeplaatst in je baarmoeder. Dit proces kost opnieuw tijd en geld. Het is belangrijk om te weten dat de meeste klinieken een maximale bewaartermijn hanteren. In Nederland mogen eicellen maximaal tien jaar bewaard worden, al zijn er uitzonderingen mogelijk. Het is daarom verstandig om bij het invriezen al goed na te denken over je toekomstplannen.
Is eicellen invriezen iets voor jou?
Of jij je eicellen wil laten invriezen, is een heel persoonlijke keuze. Het kan een geruststellende optie zijn als je je vruchtbaarheid wil behouden, maar het is geen garantie op een zwangerschap in de toekomst. Het is ook een flinke investering, zowel fysiek als financieel. Voordat je een beslissing neemt, is het verstandig om goed onderzoek te doen, met een arts te praten en alle mogelijkheden af te wegen.
